By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Howard Covington

Hoe advocaten helpen klimaatverandering tegen te gaan

30-12-2015 | Interview Howard Covington was een van de oprichters en CEO van New Star Asset Management. Nu is hij een bestuurder van ClientEarth, een non-profitorganisatie van advocaten die zich inzet voor het milieu en gebruikmaakt van de wetgeving om klimaatverandering tegen te gaan. In deze Q&A-sessie voor het Advance magazine over duurzaam beleggen beschrijft hij hoe wetgeving volgens hem een verschil kan maken.

Hoe kunnen advocaten een verschil maken in de strijd tegen de opwarming van de aarde?
ClientEarth wil regeringen helpen bij het ontwerpen en implementeren van goede, praktische wetten en probeert toe te zien op de naleving van deze wetten. Bovendien bekijkt de organisatie of ze kunnen worden gebruikt om het klimaatrisico te verkleinen. Zo hield de Britse regering zich niet aan haar eigen wetten voor de luchtkwaliteit. Daarom heeft ClientEarth de Britse rechtbanken met succes gevraagd te zorgen voor naleving van de wetgeving. In een ander geval wilden aandeelhouders van bedrijven die fossiele brandstoffen winnen het vennootschapsrecht gebruiken om tijdens aandeelhoudersvergaderingen resoluties in te dienen voor meer openheid over de uitstoot van broeikasgassen. ClientEarth heeft ervoor gezorgd dat deze resoluties zinvol en juridisch goed geformuleerd zijn.

Het is bovendien bekend dat in milieurecht gespecialiseerde advocatenkantoren de wettelijke verplichtingen van vermogensbeheerders onderzoeken om de systematische klimaatrisico's onder controle te houden. Ook op dit gebied kunnen uiteindelijk juridische stappen worden genomen. Dit draagt allemaal bij aan het beperken van het klimaatrisico.

Denk je dat bedrijven die hun CO2-uitstoot niet verlagen in de toekomst te maken krijgen met rechtszaken?
Je kunt pas succesvol een rechtszaak aanspannen als een wettelijke verplichting niet is nagekomen. In sommige rechtssystemen hebben directeuren een zorgplicht die verder gaat dan hun plicht om winst te maken voor het bedrijf. Dat kan ze stimuleren de uitstoot te verminderen. Als bedrijven de extra wettelijke verplichtingen van wetten of regels negeren, kunnen ze inderdaad te maken krijgen met rechtszaken. De uitstoot van stikstofoxide uit dieselvoertuigen is hiervan een duidelijk, actueel voorbeeld. Aangezien we steeds meer te weten komen over de oorzaken van de klimaatverandering, is het denkbaar dat de vervuilers te maken krijgen met een collectief proces voor de economische schade als gevolg van de opwarming van de aarde. Maar zover is het nog lang niet.

Zijn de huidige wetten in westerse democratieën sterk genoeg om de CO2-uitstoot te verminderen? De Nederlandse organisatie Urgenda won onlangs een rechtszaak, waardoor de Nederlandse Staat meer actie moet ondernemen.
Als 'verminderen' betekent dat we de uitstoot zo veel beperken dat de aarde niet meer dan twee graden Celsius opwarmt, is het antwoord duidelijk ‘nee’. Op basis van het huidige beleid en de huidige toezeggingen – rekening houdend met de onvermijdelijke onzekerheden in de voorspellingen – liggen we op schema voor een opwarming van twee tot vier graden of meer in 2100. We hebben geen flauw idee wat er gebeurt met de wereldeconomie als de aarde vier graden opwarmt, dus het is geen verrassing dat de rechtbank vond dat de regering nog niet genoeg deed. Als het beroep van het kabinet wordt afgewezen, volgen er veel meer rechtszaken. En daar zijn goede redenen voor.

'We hebben geen flauw idee wat er gebeurt met de wereldeconomie als de aarde vier graden opwarmt'

Heeft het zin om bezwaar te maken tegen bijvoorbeeld plannen voor nieuwe kolencentrales of start- en landingsbanen? Of zorgt het alleen maar voor uitstel van het onvermijdelijke?
Dat heeft zeker zin en niets is onvermijdelijk. De kosten van zonne-energie en zonnebatterijen dalen op dit moment ongeveer 15% per jaar. Ook windenergie wordt steeds goedkoper. We blijven ons beheer van het netwerk van hernieuwbare energiebronnen met een variabel karakter steeds verder verbeteren. Een jaar of twee vertraging kan de economische aspecten van concurrerende hernieuwbare energiebronnen compleet veranderen. Het is niet ondenkbaar dat de elektriciteitsopwekking met behulp van kolen en gas in de komende tien jaar een piek bereikt, maar daar wil de industrie voor fossiele brandstoffen nog niet aan denken.

Is een strengere regelgeving voor CO2-intensieve industrieën een betere oplossing dan rechtbanken inschakelen?
Natuurlijk is dat een betere oplossing, maar dan moeten alle voorschriften wel eerst tot wet zijn verheven. De afvang en opslag van de CO2-uitstoot kost ongeveer USD 50 per ton kooldioxide, terwijl de CO2-prijs over het algemeen een vijfde hiervan bedraagt. Daarom is het niet verwonderlijk dat CO2-intensieve bedrijven zich zo sterk verzetten tegen de voorschriften die hen met deze extra kosten opzadelen. Het is in het belang van deze bedrijven om winst te maken waar mogelijk en de kosten van schade in een later stadium te spreiden over de hele maatschappij. Doet dit je denken aan de gebeurtenissen in 2008? Als regeringen de maatschappij niet beschermen tegen toekomstige schade, lijkt het mij redelijk dat deze bescherming wordt gezocht via rechtbanken.

Zou een wettelijk vastgelegde CO2-prijs echt een verschil maken?
Ja, als de belangrijkste economieën (China, de VS en Europa) akkoord gaan en de prijs snel genoeg stijgt. De prijs bedraagt op dit moment ongeveer USD 10 per ton kooldioxide en die zou dan moeten stijgen naar ongeveer USD 100 in 2030. Dit zou de bouw van nieuwe kolencentrales onmiddellijk stopzetten, een innovatiegolf in de opslag van hernieuwbare energiebronnen en elektriciteit teweegbrengen en waarschijnlijk leiden tot een bullmarkt voor energie van minstens tien jaar. Maar de kans is klein dat dit daadwerkelijk gebeurt, omdat het de economische aspecten van veel winnings- en zware industrieën overhoop zou halen. En die industrieën hebben veel invloed op de politiek.


Deel deze pagina:

Join the conversation



Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze e-mail nieuwsbrief om updates te ontvangen en op de hoogte te blijven van aankomende webinars.