By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Credits: how to factor in the risk of banks misbehaving

Credits: hoe hou je rekening met het risico op wangedrag bij banken?

22-06-2015 | Visie | Taeke Wiersma Wangedrag en rechtszaken komen veel voor in de financiële sector. En omdat de boetes meestal torenhoog zijn, betekent dit dat het voor een bedrijf moeilijk kan zijn om schulden terug te betalen. Ondanks verbeteringen de afgelopen tijd denken we dat deze problemen de komende jaren nog blijven bestaan. Daarom besteden we veel tijd aan het analyseren van gerelateerde ESG-factoren om dit risico in te calculeren in onze creditbeleggingen.

In het kort
  • Wangedrag en rechtszaken komen veel voor bij banken
  • De financiële consequenties (boetes) kunnen enorm zijn
  • In onze creditbeleggingen houden we hier rekening mee door te kijken naar ESG-factoren

Hoge kosten voor wangedrag en rechtszaken
Sinds in 2007 de kredietzeepbel is gebarsten, worden banken steeds vaker beschuldigd van misleidende verkopen en andere vormen van zakelijk wangedrag. De lijst is enorm: het manipuleren van de Libor-rente en sjoemelen met wisselkoersen, het schenden van Amerikaanse handelssancties, handelsschandalen, het witwassen van geld, etc. De boetes hiervoor zijn meestal torenhoog. Zo wordt geschat dat de Bank of America sinds 2007 bijna USD 60 miljard heeft moeten betalen voor hypotheekgerelateerde claims en andere juridische kwesties. En JP Morgan heeft maar liefst ruim USD 30 miljard betaald, terwijl BNP Paribas er halverwege 2014 mee instemde bijna USD 9 miljard te betalen voor het schenden van de Amerikaanse sancties tegen Sudan, Iran en andere landen.

We denken dat deze boetes voor wangedrag en juridische kosten niet van tijdelijke aard zijn en dus de komende jaren een belangrijke rol blijven spelen in het bankwezen. Het is daarom belangrijk om hier rekening mee te houden bij onze creditbeleggingen.

Governancekader en gedragscode van een bank zijn belangrijk
Een aantal aspecten is hierbij belangrijk. Ten eerste denken we dat het belangrijk is om de governancefactoren te bekijken, bijvoorbeeld of de rollen van CEO en voorzitter van de Raad van Commissarissen gescheiden zijn, hoeveel onafhankelijke directieleden er zijn en wat het beloningsbeleid is voor het senior management. Ten tweede kijken we naar de gedragscode van een bank. We letten daarbij vooral op bijvoorbeeld corruptie en omkoping, klokkenluiden en handelen met voorkennis.

We krijgen hierover veel input van onze collega's bij RobecoSAM. RobecoSAM heeft een grote duurzaamheidsdatabase opgebouwd op basis van zijn jaarlijkse Corporate Sustainability Assessment (CSA) van meer dan drieduizend bedrijven. Aan de hand van deze database kunnen we eerst vaststellen of een bank in ieder geval de juiste procedures en het juiste beleid heeft om met wangedrag en juridische kwesties om te gaan. In de onderstaande tabel – van RobecoSAM – is weergegeven hoe banken bijvoorbeeld scoren als het gaat om gedragscodes, compliance, corruptie en omkoping.

onderzoek-naar-duurzame-beleggingen.jpg
Bron: Onderzoek naar duurzame beleggingen van RobecoSAM

Op basis van de resultaten die uit het CSA van RobecoSAM komen, is het redelijk om aan te nemen dat banken vaak goed scoren op deze maatregelen, zelfs de banken die veel boetes krijgen en hoge juridische kosten hebben. Dus als een bank het juiste beleid en de juiste procedures heeft, is dit geen garantie dat de bank zich nooit misdraagt. Maar dit komt waarschijnlijk niet als een complete verrassing. Banken zijn vaak heel grote instellingen. Zo werken er bij de Britse bank HSBC meer dan 250.000 mensen en heeft de bank een beheerd vermogen van meer dan USD 2,7 biljoen. Bovendien is HSBC actief in heel veel landen. De Bank of America heeft meer dan USD 2,1 biljoen aan vermogen en meer dan 225.000 mensen in dienst. Het is dan een flinke uitdaging om in de hele organisatie en in alle landen de juiste cultuur en het juiste beleid door te voeren.

Beleggingsbanken zijn niet de enige schuldigen
Helaas is het moeilijk om een bepaald deel van de banksector als schuldige aan te wijzen voor wangedrag. Financiële instellingen die zich voor een groot deel bezighouden met beleggen (zoals handelen en advies geven over fusies en overnames) lijken de duidelijke schuldigen. Bij die instellingen zijn er inderdaad veel problemen geweest. Veel beleggingsbanken hebben hoge boetes betaald omdat zij ervan werden beschuldigd dat zij de Libor-rente manipuleerden. Veel van deze banken werden ook beschuldigd van het sjoemelen met wisselkoersen. De boetes gaan waarschijnlijk in de miljarden lopen. Handelsschandalen zijn er ook. Een aantal jaar geleden kwam aan het licht dat in bepaalde delen van de bankorganisatie risicobeheersystemen van ondergeschikt belang waren.

Retailbanken zijn niet immuun
De retailactiviteiten van banken zijn echter zeker niet immuun. Kijk bijvoorbeeld naar het Verenigd Koninkrijk. De rekening voor de misleidende verkopen van verzekeringen tegen betalingsproblemen is opgelopen tot meer dan GBP 26 miljard, en voor bijna de helft hiervan is alleen Lloyds al verantwoordelijk. De afdelingen voor vermogensbeheer van UBS en Credit Suisse zijn ervan beschuldigd dat zij klanten helpen om de belasting te ontduiken. Beide banken hebben enorme bedragen betaald om deze beschuldigingen te schikken.

Hoe houden we hier rekening mee in onze creditbeleggingen?
De bovenstaande voorbeelden laten zien dat wangedrag en rechtszaken veel voorkomen in de banksector en dat de financiële consequenties aanzienlijk kunnen zijn. Hoe houden we hier rekening mee in onze creditbeleggingen? We beginnen altijd met het geven van onze visie op de creditfundamentals van de bank vergeleken met de huidige kredietwaardigheid. Deze fundamentele visie berust op vijf pijlers: de bedrijfspositie, de strategie, de financiële positie (inclusief financiële vooruitzichten), de structuur van de bank en de ESG-factoren. Deze fundamentele visie wordt vervolgens uitgedrukt in een score, die loopt van -3 tot +3. Zo betekent een negatieve score dat wij vinden dat de creditfundamentals van de bank zwak zijn in vergelijking tot de kredietwaardigheid. We kunnen nog steeds in die bank beleggen, maar we willen dan een bovengemiddelde creditspread.

Wat betreft de ESG-factoren kijken we hoe de bank scoort op een aantal belangrijke ESG-factoren zoals governance, gedragscode, compliance, anti-misdaadbeleid en -maatregelen, risicobeheer etc. Door naar het track record van de bank te kijken wat betreft wangedrag en rechtszaken, calculeren we hoe goed deze maatregelen in de praktijk functioneren. Daarnaast kijken we ook naar nog lopende zaken en maken we een inschatting van de mogelijke toekomstige juridische kosten. Wanneer we dit afwegen tegen de al opgebouwde reserves en het vermogen van de bank om in de toekomst winst te genereren, krijgen we inzicht in de relevantie van deze ESG-factoren.

Hoe werkt dit in de praktijk? Laten we opnieuw kijken naar JP Morgan. We gaven al aan dat het bedrijf de afgelopen jaren meer dan USD 30 miljard heeft gereserveerd voor kwestie rond wangedrag en rechtszaken. Dit is een ontstellend hoog bedrag. Tegelijkertijd komen de inkomsten vóór commissie van JPM (d.w.z. inkomsten minus operationele kosten) ongeveer uit op USD 35 miljard per jaar. Als we ook de voorzieningen voor verliezen op leningen van USD 4 à 5 miljard per jaar en een aantal eenmalige kosten ervan aftrekken, blijft er nog voldoende ruimte over om de juridische kosten op te vangen.

Uit de onderstaande tabel blijkt dat er 78 financiële instellingen (banken en verzekeraars) zijn die op dit moment worden onderzocht. Bij 19 instellingen hadden de ESG-factoren een negatieve impact op onze totale fundamentele visie, bij 58 een neutrale impact en bij slechts 1 instelling een positieve impact.

creditonderzoek-robeco.jpg
Bron: Creditonderzoek Robeco

Trends tot nu toe
Het is moeilijk om een algemene conclusie te trekken, maar bij verschillende banken zijn initiatieven in het leven geroepen om de cultuur te verbeteren en de gevoeligheid voor wangedrag te verminderen. In de zomer van 2012 besloot het bestuur van Barclays bijvoorbeeld om een commissie – geleid door Sir Anthony Salz – te vragen om de activiteiten van de bank onder de loep te nemen en met een plan te komen om de cultuur te veranderen. De commissie concludeerde dat Barclays te veel gericht was op winst en bonussen en kwam met 34 aanbevelingen om de activiteiten te verbeteren. Zo moest het bedrijf onder meer de stimuleringsmaatregelen voor verkoopmedewerkers in het VK afschaffen, en moesten medewerkers met een controlefunctie rapporteren aan de CEO van de groep in plaats van aan de hoofden van de business units. De bestuurders besloten om alle 34 aanbevelingen door te voeren. Dit is duidelijk een stap in de goede richting.
Deel deze pagina:

Join the conversation



Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze e-mail nieuwsbrief om updates te ontvangen en op de hoogte te blijven van aankomende webinars.