By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Factoren helpen pensioenfondsen hun portefeuilles te verbeteren

09-10-2014 | Visie Factorstrategieën krijgen grote invloed op de wijze waarop portefeuilles worden samengesteld, meent James Price, Investment Consultant bij Towers Watson. Deze impact wordt gevoeld in het gehele beleggingsproces.

In het kort
  • Smart-bèta- en factorstrategieën helpen pensioenfondsen om de exposure in hun portefeuilles te verbeteren
  • De bijbehorende skillset van beleggingsconsultants is volop in ontwikkeling
  • Met factorstrategieën kan de bestaande en gewenste portefeuille van een belegger worden beoordeeld
  • De uitdagingen liggen op het gebied van organisatorische capaciteiten en de implementatie

Towers Watson adviseert institutionele fondsen op basis van onafhankelijkheid. James Price was een van de sprekers op het Robeco Factor Investing Seminar in Rotterdam. Wij spraken hem na zijn presentatie. “Het is soms lastig gecorreleerde factorrisico's in de portefeuille te signaleren.”

Hoe kijkt Towers Watson aan tegen smart-bèta- en factorstrategieën?
Wij zijn van mening dat smart-bèta- en factorstrategieën pensioenfondsen kunnen helpen de exposure in hun portefeuilles beter aan te laten sluiten bij hun doelstellingen. Smart bèta is een zeer breed concept met een grote impact. Daar hoort onder andere bij het realiseren van operationele efficiency, het synchroniseren van beleggingsvisie en -strategie, en het beoordelen van portefeuilles op basis van asset- en factorallocatie. Verder is het belangrijk dat het concept ook rekening houdt met niet-financiële risico's en duurzaamheidsfactoren.

‘Betere aansluiting van exposure op doelstellingen’

Verandert dit concept de rol van consultants?
De skillset die een consultant nodig heeft om een pensioenfonds te helpen is volop in ontwikkeling, omdat het type en de structuur van dat advies veranderen. Maar het heeft geen invloed op al het werk dat consultants doen voor pensioenfondsen, zoals risicobeoordeling, strategische vermogensallocatie, selectie van de vermogensbeheerder en fiduciair management.

Wat zijn de voordelen voor professionele beleggers?
Als factorstrategieën op de juiste manier worden gebruikt, bieden ze duidelijke voordelen. Factorexposure fungeert als een loep waardoor de huidige portefeuille van een belegger kan worden bekeken en helpt bovendien bij het samenstellen van de gewenste portefeuille.

Met factorproducten in de portefeuille beschikt het pensioenfonds tegen lage kosten over factorexposure. In het verleden betaalden beleggers soms een hoge vergoeding voor actief beheer van een product waarbij de performance grotendeels het resultaat was van exposure naar een of meer factoren, iets waarvan ze zich vaak niet bewust waren. Beleggers profiteren nu van dezelfde exposure, maar tegen aanzienlijk lagere kosten.

‘Loep voor het bekijken van portefeuilles’

Wat zijn de gevolgen voor de portefeuilleconstructie?
Mensen gaan nadrukkelijker nadenken over de smart bèta of factorexposure die in een portefeuille is ingebed – ofwel door bewuste allocatie, ofwel door hun actieve beheerders die op zoek zijn naar alfa. Dat consultants en pensioenfondsen zich steeds meer verdiepen in exposure is absoluut een positief punt.

Het helpt eventuele historische barrières tussen verschillende beleggingscategorieën te doorbreken en het levert nieuwe ideeën op voor het samenstellen van portefeuilles. Zo kan iemand bijvoorbeeld een risicopremie als uitgangspunt nemen en alloceren naar factoren om vervolgens beleggingen te selecteren voor de implementatie van die factoren. Voor sommige fondsen zijn de beleggingen zelf dus niet langer het uitgangspunt.

Dit levert meer mogelijkheden op qua portefeuilleconstructie. Er kunnen nieuwe soorten producten ontstaan die zich richten op het realiseren van premies over diverse beleggingscategorieën.

Is er een verschuiving gaande van assetstrategie naar factorstrategie?
Dat hangt af van de visie en de doelstelling van het pensioenfondsen de manier waarop de organisatie is gestructureerd.

Voor sommigen opent dit de deur naar een compleet nieuwe manier om portefeuilles samen te stellen. Mogelijk zijn daar ingewikkelde strategieën voor nodig en zullen hun organisaties zich op dat gebied ontwikkelen. Met andere woorden: er komen meer organisatorische vaardigheden bij die aansluiten bij het beleggingsproces.

Maar voor anderen blijft vermogensallocatie de belangrijkste drijfveer voor de beleggingsstrategie, mogelijk vanwege te weinig inzicht of beperkingen door externe partijen. Bijvoorbeeld een toezichthouder of een externe partij die ze een mandaat geeft om in bepaalde beleggingscategorieën te beleggen. De factorstrategie moet dan binnen deze beperkingen passen.

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen bij het implementeren van factorstrategieën?
Er zijn verschillende struikelblokken. Een daarvan is de organisatorische capaciteiten die nodig zijn om de beleggingsstrategie uit te voeren. Markten zijn constant in ontwikkeling, dus zijn ervaringen uit het verleden over hoe delen van de portefeuille reageren minder relevant. Voor sommige bestaande organisatiestructuren kan het een probleem zijn hiermee om te gaan.

Het is bijvoorbeeld lastig om gecorreleerde factorrisico's in de portefeuille te signaleren als een organisatie zich zuiver richt op de risico's binnen verschillende beleggingscategorieën. In de toekomst moeten organisatiestructuren zodanig worden opgezet dat ze deze risico's signaleren en beheren.

Een ander struikelblok is de implementatie van het concept. Het is belangrijk ervoor te zorgen dat het juiste product beschikbaar is en dat de implementatie volgens de juiste trajecten plaatsvindt. Zo zou je als groot pensioenfonds een mandaat kunnen implementeren dat aansluit bij je wensen.

‘Gecorreleerde factorrisico's in de portefeuille’

En als kleiner pensioenfonds kun je kiezen voor ‘kant-en-klare’ producten om de operationele complexiteit te beperken, maar ook omdat je niet groot genoeg bent voor een maatwerkstructuur. In dat geval kan de beperkte beschikbaarheid van fondsen de mogelijkheid beperken om bepaalde factoren te kiezen. Maar ook al kunnen grote beleggers kiezen voor een mandaat, ze hebben wel te maken met capaciteits- en liquiditeitsbeperkingen in tegenstelling tot kleinere beleggers. Dat is dan weer van invloed op de strategieën die een groot fonds kan kiezen en implementeren.

Wat is het belang van een beleggingsvisie?
Die is enorm belangrijk. Een beleggingsvisie is namelijk een van de bouwstenen waarmee een organisatie een langetermijnstrategie kan realiseren. Het is zeer belangrijk dat je beleggingsvisie en beleggingsstrategie op één lijn liggen. Dan verkeer je namelijk in de beste positie om in de toekomst de juiste beslissingen te nemen. Verkeerde beslissingen gaan immers ten koste van de nettorendementen.
Deel deze pagina:


Join the conversation



Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze e-mail nieuwsbrief om updates te ontvangen en op de hoogte te blijven van aankomende webinars.