By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Ligt er hogere inflatie op de loer

30-12-2010 | Visie | Lukas Daalder
Lukas Daalder, strateeg bij het Financial Markets Research-team, roept de geest van aartsmonetarist Milton Friedman aan om te onderzoeken of de stijging van de Amerikaanse obligatierente wordt veroorzaakt door angst voor hogere inflatie. 

Het debat over de vraag of inflatie of deflatie meer bedreigend is en welke van de twee de komende jaren zal overheersen, wordt al enige tijd gevoerd. Tot het derde kwartaal leek deflatie de winnaar te worden, aangezien de inflatie in de volwassen markten bleef dalen, het herstel aan momentum verloor en de obligatiemarkten op historische dieptepunten afstevenden. 

In de afgelopen maanden is er maar weinig veranderd met betrekking tot de onderliggende inflatie. In Amerika bereikte de CPI, exclusief voedsel en energie, een historisch dieptepunt van 0,6% en in de eurozone beweegt de kerninflatie rond de 1,0%. Ondertussen kampt Japan nog steeds met aanhoudende deflatie (-0,8%). Alleen in de opkomende landen viel de inflatie verrassend hoger uit. Toch verwachten wij niet dat dit zich zal verspreiden naar de rest van de wereld. 

Sinds de eerste aankondiging van QE2 is de obligatierente gestaag gestegen 
De boodschap die de financiële markten afgeven, is wel veranderd. Vanaf de dag dat het nieuwe kwantitatieve verruimingsprogramma (QE2) in de VS voor het eerst werd genoemd tijdens de vergadering van de Federal Reserve te Jackson Hole, begon de rente op 30-jaars Treasuries aanzienlijk te stijgen en trok ondertussen het lange eind van de yieldcurve ongeveer 90 basispunten mee omhoog (zie grafiek 1). 

Grafiek 1: Uitverkoop van Amerikaanse Treasuries 
12 Ligt er hogere ... | IMG1
  
Bron: Bloomberg, Robeco 

Dit lijkt misschien vreemd. QE2 was er namelijk specifiek op gericht om de obligatierente laag te houden. En de Fed heeft voor USD 600 miljard aan Treasuries gekocht om dit voor elkaar te krijgen. 

Echter, zoals de centrale bank had aangegeven, zijn er vooral obligaties met een kortere looptijd (tot tien jaar) aangekocht. Het lange eind van de curve bleef daardoor onbeschermd. En aangezien dit deel van de curve het meest kwetsbaar is voor toekomstige inflatie, is dit geen verrassing. 

Wat zou Milton Friedman zeggen? 
Als hij nog zou leven, zou de toonaangevende monetarist Milton Friedman deze stap eenvoudig kunnen verklaren. Waarschijnlijk zou hij zijn historische statement herhalen: “Inflatie is altijd en overal een monetair fenomeen.” 

Volgens de redenering van Friedman heeft de verruiming van de balans van de Fed met nog eens USD 600 miljard ervoor gezorgd dat een monetair gedreven stijging van de inflatie waarschijnlijker wordt. En dat zorgt ervoor dat er een hogere risicopremie wordt gevraagd voor obligaties met een langere looptijd. 

De belangrijkste vraag is echter hoe een ruim monetair beleid kan zorgen voor inflatie? Volgens Friedman is inflatie het gevolg van “te veel geld dat achter te weinig goederen aanzit”. 

Directe dreiging van Amerikaanse inflatie is beperkt 
Laten we eens kijken hoe we dit kunnen toepassen op de huidige situatie. Er lijkt in ieder geval voldoende liquiditeit aanwezig te zijn. Maar er wordt niet al te hard op goederen gejaagd. Sterker nog, de enige goederen waar in de VS op wordt gejaagd zijn financiële activa, en die zitten niet in het reguliere CPI-mandje. Dat betekent dat de directe dreiging van inflatie beperkt is. 

Recente inflatiecijfers (kerninflatie en algemene inflatie) benadrukken deze visie dat inflatie nog geen bron van zorg is. In november is de inflatie slechts 0,1% gestegen. 

De hogere obligatierente is het gevolg van andere factoren. Het onvermogen van de Amerikaanse regering om een geloofwaardig actieplan te ontwikkelen om het tekort in 2011 terug te dringen, en een aantal beter dan verwachte economische cijfers (zoals betere detailhandelsverkopen in november), hebben de uitverkoop een extra duwtje gegeven. 

Sterker dan verwacht herstel nodig om inflatie aan te wakkeren 
Toch is het niet onmogelijk dat de inflatie aantrekt. Een stijging van de vraag die niet wordt bijgehouden door het aanbod zou ervoor kunnen zorgen dat de inflatie doorsijpelt naar de economie. 

Maar in de VS is nog niet echt sprake van een hoge vraag. Tegelijkertijd is er een enorme reserve aan arbeidskracht en de capaciteitsbenutting bevindt zich op een laag niveau. 

Deze factoren wijzen erop dat het aanbod de vraag makkelijk aankan, in ieder geval tijdens de eerste fase van een aantrekkende vraag (die niet wordt verwacht). Met andere woorden, de inflatie zal alleen gaan stijgen als de economie sterker herstelt dan verwacht. En dat is misschien helemaal niet zo’n slecht scenario. 

Bescheiden invloed van hoge grondstoffenprijzen op inflatie 
Er zit echter een addertje onder het gras. Hoewel er in de VS geen probleem is met te veel geld dat achter te weinig goederen aanzit, gaat dit wel op voor grondstoffen. Veel grondstoffenprijzen vertonen een stijgende trend of zijn al historisch hoog. Dit zou een teken kunnen zijn dat inflatie weer de kop opsteekt. 

Echter, tenzij een van de basisgrondstoffen een prijspiek bereikt die vergelijkbaar is met de stijging van de olieprijs in de jaren zeventig (wat wij niet verwachten), zal het effect op de wereldwijde inflatie in 2011 waarschijnlijk beperkt zijn.

Deel deze pagina: