By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Ongeduld is de grootste vijand van valuebeleggers

13-04-2016 | Column | Maarten Polfliet Stel dat valuebeleggen de laatste jaren een bovengemiddelde performance had gegenereerd. Wat zou er dan gebeuren? Deze beleggingsvorm zou weer op de radar staan en beleggers zouden hun portefeuilles inrichten om te profiteren van de waardepremie. Het zou ze ook een goed gevoel geven, omdat veel van hen geloven in valuebeleggen en bewondering hebben voor succesvolle waardebeleggers als Benjamin Graham en Warren Buffett. Bovendien is er enorm veel wetenschappelijke literatuur die het bestaan van de waardepremie ondersteunt.

Maar voordat beleggers zich vol enthousiasme storten op het benutten van deze premie, doen ze er goed aan te leren van de fouten die beleggers vaak maken. Wat gaat er dan mis? Beleggers zijn ervan overtuigd dat ze hun zoektocht naar valuemanagers baseren op wetenschappelijk bewijs en de geweldige resultaten van beroemde waardebeleggers. Of is hun keuze eigenlijk gebaseerd op de sterke recente performance van value-aandelen? Ze zijn blij met de gekozen managers die zorgen voor de gewenste consistente exposure naar waarde. Maar na een tijdje blijven waardeaandelen achter bij de markt. De beleggers die zo trots waren op hun valuemanager, beginnen dan nerveus te worden.

Snoepwinkel
Waarom gebeurt dit? Je kunt het vergelijken met kinderen in een snoepwinkel: valuebeleggers richten zich op de historisch sterke resultaten van waardeaandelen en bewonderen de intelligentie en creativiteit van bekende valuebeleggers. Maar ze vergeten hoeveel geduld deze beleggers hebben gehad bij het behalen van deze geweldige resultaten en hoe grillig de performance van value-aandelen kan zijn.

Bovendien vergeten ze dat de performance van Warren Buffett ook wel eens flink is achtergebleven, zoals tijdens de internetzeepbel eind jaren 90 (toen hij zelfs werd uitgelachen en afgeschreven omdat hij vanaf de zijlijn toekeek), en hoe snel zijn performance daarna weer herstelde.

Tot slot gaan deze beleggers voorbij aan de lengte van de beleggingshorizon. Bij valuebeleggen is namelijk een lange horizon nodig om tot een geweldig rendement te komen. En dan hebben we het niet over de vaak gehanteerde beleggingshorizon van drie jaar.

Het is dus niet slim om voor een valuestrategie te gaan alleen op basis van een paar succesvolle jaren, gesteund door de filosofie en goede resultaten van bekende waardebeleggers en wetenschappelijk bewijs. Vooral niet als je al na een paar jaar je valuemanager laat vallen omdat het resultaat achterblijft. Ongeduld is funest voor de potentiële resultaten die zo veelbelovend leken toen je een valuemanager selecteerde.

Kijk eens in de spiegel
De kans om van de valuepremie te profiteren loop je hiermee dus mis en – erger nog – je resultaten liggen waarschijnlijk ver onder die van de markt. Dat is vooral een drama voor je klanten, want het is hun geld dat wordt verspild! En dat alleen omdat je geen geduld had om vast te houden aan je veelbelovende beleggingsfilosofie voor waarde.

'Volgens mij weten ongeduldige beleggers best wat ze fout hebben gedaan als ze eens goed in de spiegel kijken'

Als je niet kan omgaan met het grillige rendementspatroon van waardeaandelen, weinig geduld hebt, bang bent voor lastige vragen van je klant, manager of beleggingscomité, wees dan realistisch en stop met het selecteren van valuemanagers. Kies dan voor een indexfonds, bespaar kosten (ontsla personeel), neem geen carrièrerisico's meer (als je tenminste nog een baan hebt...) en genereer een beter rendement voor je klanten.

Ik wil best toegeven dat ik minder bewijs heb voor het succes van dit beleggersgeduld dan voor het bestaan van de waardepremie zelf. Maar volgens mij weten ongeduldige beleggers best wat ze fout hebben gedaan als ze eens goed naar hun eigen gedrag kijken. Uiteindelijk levert hun gedrag wel één groot voordeel op: het houdt de waardepremie alive and kicking!
Deel deze pagina:


Join the conversation



Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze e-mail nieuwsbrief om updates te ontvangen en op de hoogte te blijven van aankomende webinars.