By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Zendingswerk in Korea

10-03-2015 | Column | Arnout van Rijn Korea is een modern en rijk land, maar de aandelen handelen er tegen een flinke korting. De oorzaak daarvan, lage dividenduitkeringen, zal niet snel verdwijnen. Aandeelhouderswaarde heeft zich nog lang niet gevestigd in het brein van de beslissers in het land.

Onder aandelenbeleggers is de zogenaamde ‘Korea-korting’ een bekend fenomeen. Ik schreef daar al eerder over. Waar aandelen in de wereld gemiddeld op vijftien keer de winst handelen, is dat in Zuid-Korea, dat we gemakshalve meestal ‘Korea’ noemen, slechts tien keer. En waar het wereldgemiddelde voor de koers-boekwaardeverhouding op twee staat, ligt deze voor Koreaanse bedrijven op nauwelijks één.

Deplorabel lage dividenden
Veel mensen denken dat de Korea-korting te maken heeft met de constante dreiging van Noord-Korea. Naar mijn mening komt het echter door de deplorabel lage dividenden die (Zuid-)Koreaanse bedrijven betalen. Slechts 15% van de winst wordt uitgekeerd aan de aandeelhouders. Wereldwijd ligt dat percentage gemiddeld op 38%. De belangen van minderheidsaandeelhouders worden maar al te vaak met voeten getreden worden.

Een belangrijke reden voor mij om hogere beurskoersen te verwachten is de toekomstige stijging van dividenden en daarmee de vermindering van de Korea-korting. Maar dat brengt een hoop zendingswerk met zich mee. Al ‘zendende’ bracht ik afgelopen maand weer een bezoek aan Seoul. Een stad, mooi gelegen aan de Han-rivier en met brede boulevards waarover de (in meerderheid Koreaanse) limousines zich middels een twintigtal bruggen tussen de oorspronkelijke noordkant en de moderne zuidkant begeven. De helft van de Koreaanse bevolking woont in Groot-Seoul, dat met ruim 25 miljoen inwoners beschouwd kan worden als een van de grootste steden ter wereld. Dat wordt ook onderstreept door het feit dat Seoul het grootste metrosysteem ter wereld heeft met een lengte van ruim 900 kilometer. Het land loopt ook helemaal voorop in technologie. De mobiele 4G-standaard ging hier al in 2007 van start en wordt nu door 36 miljoen Koreanen gebruikt.

Rijk en modern
Korea is rijk en modern, maar wordt niettemin door vele economen nog gezien als een opkomende markt omdat de valuta niet volledig vrij verhandelbaar is. De economie groeit nog steeds verrassend snel met zo’n 3% tot 4%. Des te teleurstellender dat de beurs in de afgelopen 25 jaar maar 3% per jaar is gestegen, tegenover de wereldindex jaarlijks 5%. In modern Korea krijgen aandeelhouders bepaald geen waar voor hun geld. De grote conglomeraten (chaebols) doen wat ze willen en dat is niet altijd even productief.

Samsung, de grootste chaebol, heeft beterschap beloofd en het dividend van Samsung Electronics wordt verhoogd van 8.000 won naar 20.000 won (nog steeds slechts een pay-out van 13%). De verzekeringsmaatschappijen in de Samsung Group zouden ook veel meer dividend gaan betalen, maar hebben die plannen onlangs in de ijskast gezien ten faveure van groei in het buitenland. Aandeelhouders zijn boos en de aandelen hebben een flinke veer gelaten op die aankondiging.

Hyundai Motor heeft na woedende reacties van aandeelhouders op de kosten van de bouw van een nieuw hoofdkantoor gereageerd met een dividendverhoging van 1950 won naar 3000 won (de pay-out is dan nog altijd slechts 9%) met de belofte in de toekomst naar een internationaal vergelijkbare pay-out toe te willen. Nog één grappig feitje of eigenlijk treurig: aandelen gaan in Korea ex-dividend voordat er in de aandeelhoudersvergadering is vastgesteld hoeveel dat dividend eigenlijk is. Tsja, dat geeft wel aan dat dividend (nog) geen hoge status kent.

Zendingswerk
Ik zit dus als vertegenwoordiger van de aandeelhouders in ons fonds met het management om de tafel te pleiten voor een hoger dividend. Tevens breek ik een lans voor het benoemen van meer onafhankelijke directieleden. Checks and balances, noemen we dat. Onafhankelijken zijn minder geneigd hun oren te laten hangen naar de plannen van de charismatische CEO voor een geldverslindend prestige-object. Soms lukt dat aardig, soms is dat uiterst frustrerend.

De geest van aandeelhouderswaarde is uit de fles, maar heeft zich nog lang niet gevestigd in het brein van alle belangrijke beslissers. Tot die tijd zal ik Korea nog regelmatig moeten bezoeken om het zendingswerk voort te zetten.

Deze column verscheen eerder op de website van De Telegraaf

Arnout van Rijn

Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong

“Mijn formule voor succesvol beleggen in Azië: wees sceptisch, handel weinig, en heb geduld.”

Deel deze pagina:


Auteur

Arnout van Rijn
Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong


Join the conversation



Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze e-mail nieuwsbrief om updates te ontvangen en op de hoogte te blijven van aankomende webinars.