By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Wie een gokje wil wagen

21-03-2014 | Column | Arnout van Rijn De nieuwste cijfers over de inkomsten van de casino’s in Macau zijn uit. In februari werd weer een nieuw record gebroken! Elke dag verspeelt elke Chinees nu één pataca (10 eurocent) in de casino's van Macau. Dat klinkt nog niet eens zoveel. Maar dan komt de factor 1,3 miljard (het aantal inwoners van China) erbij en dan betekent het dus een slordige 50 miljard euro per jaar.

Dat is bijna een procent van het bruto binnenlands product (bbp) van China en bijna tien procent van het Nederlandse bbp. Je kunt met een gerust hart zeggen dat de casinohouders in Macau een vergunning hebben om rijk te worden. Wat trekt de Chinezen toch zo aan in spelletjes als sik-bo of baccarat?

Aan de ene kant speelt het fortuin een veel belangrijkere rol in de samenleving. Het is prima dat het toeval bepaalt wie er rijk wordt, zo was het blijkbaar voorbestemd. Aan de andere kant speelt de godsdienst geen temperende rol in de ongebreidelde goklust. Wie net een miljoen heeft verloren, hoeft de volgende dag niet met hangende pootjes bij de pastoor langs om zijn zonde op te biechten.

Gokken op sportuitslagen
Wat er in Macao vergokt wordt is nog maar een deel van de werkelijkheid. Daarnaast worden er nog eens vele miljarden in diverse illegale gokhuizen ingezet op sportwedstrijden over de hele wereld of gewoon bij het spelen van een spelletje mah-jong met vrienden. Maar wat Macau zo bijzonder maakt, is de aanwezigheid van zogenaamde VIP’s. Mannen (meestal) die bij elke hand bedragen van 100.000 euro en meer inzetten. Mannen die al steenrijk zijn en die het toch interessant vinden om nog rijker te worden. Ze worden met privéjets binnengevlogen en met alle egards behandeld in de casino's. Ze logeren in de meest protserige, glimmende hotelsuites.

Hoe sterk de aantrekkingskracht van het geld ook is, toch weet ik met grote zekerheid dat voor velen van hen de goklust niet de enige drijfveer is om naar Macau te komen. Veel van deze hoogvliegers zijn ook geïnteresseerd om hun geld in Macau wit te wassen en naar het buitenland te transporteren.

Huizen in Londen en Canada
De vergoeding die daartegenover staat is de voorschotrente die de zogenaamde ‘junket’ (de organisator van de casino-trip) rekent om Chinees speelgeld in harde Macanese patacas of Hongkong dollars voor te schieten. Dat is een paar procent, daarbij komen de verwachte speelverliezen van nog eens een paar procent en voor zo'n zes procent kun je een behoorlijk kapitaal uiteindelijk in het buitenland op de bank krijgen. Dat opent een wereld van luxe en beleggingsperspectief. Huizen in Londen of Canada om maar eens een paar populaire bestemmingen te noemen.

Beleggen in eigen land vertrouwen de rijke jongens eigenlijk niet. Te weinig mogelijkheden, te lage rendementen en een te groot risico dat de fiscus achter je aan komt. Veel Chinezen die je spreekt en hun fortuin in eigen land gemaakt hebben, willen - nadat ze een paar huizen in eigen land hebben gekocht - het surplus toch het liefst buiten China beleggen. Legaal mag een Chinees burger jaarlijks slechts RMB 50.000 uitvoeren, maar Macau biedt een goede en niet al te dure ontsnappingsroute.

Sterke renminbi
Tot voor kort was één van de nadelen van beleggen in het buitenland dat de eigen valuta zo hard was. Elk jaar steeg de renminbi wel een paar procenten tegenover de dollar, geleid door de ijzeren hand van de People's Bank of China. Mensen begonnen erin te geloven, zodat ook vele kleine en grote beleggers die de valuta als ondergewaardeerd beschouwden hun dollars voor zover mogelijk omwisselden in renminbi. De rentevergoeding liep uiteen van twee procent op een spaarrekening tot tien procent op een mooi stuk trust-papier bij een van de grote banken. Een loterij zonder nieten, leek het. Tussen 2005 en 2014 apprecieerde de Chinese munt van 8,28 naar 6,05 tegen de dollar. Iedereen was eraan gewend geraakt, maar er moest een eind aan komen.

Andere spelregels
In februari heeft de Chinese centrale bank de regels van het spel veranderd. De valuta werd ineens minder waard, zo’n twee procent in een paar weken. Men wilde de speculanten even laten voelen dat er ook nog risico in hun handeltje zat. Verhalen over de pijn die dat teweeg heeft gebracht komen nu langzamerhand naar buiten.

De trendbreuk in de valutakoers komt op een moment dat de handelsbalans voor het eerst een groot tekort laat zien en uit allerlei berekeningen en uit eigen waarneming duidelijk kan worden vastgesteld dat de Chinese munt niet langer goedkoop is maar wellicht zelfs aan de dure (overgewaardeerde) kant. Als de Chinezen dat door beginnen te krijgen zullen twee dingen gaan gebeuren. Aan de ene kant zal de gestage, bijna gedachteloze instroom van ‘hot money’ op zoek naar hogere rendementen en een appreciërende wisselkoers ten einde komen en wellicht omslaan in een uitstroom. Aan de andere kant zullen meer rijke Chinezen gaan proberen manieren te verzinnen om hun geld naar het buitenland te brengen, in de meeste gevallen op illegale wijze.

Slapende bloedhond wordt wakker
En waar de geldstromen elkaar tot voor kort redelijk in balans hielden, zullen ze dan allebei in de richting van uitstroom gaan wijzen. China zal dan hard in moeten grijpen om het in de loop der jaren opgebouwde bouwwerk van boterzachte leningen en leverage niet ineen te laten zakken. Men heeft deze instroom nodig! Dus dan zal het moeilijker worden een visum voor Macau te krijgen. En bij de zogenaamde ondergrondse banken zal de fiscale politie regelmatig aan komen kloppen om de boeken te controleren.

Ik vrees dat China met de op zich goedbedoelde waarschuwing rondom de valutakoersstabiliteit een joekel van een slapende bloedhond wakker heeft gemaakt. Eens kijken hoe ze die weer terug in zijn hok krijgen. De macht van 1,3 miljard is fenomenaal groot. Als het merendeel van hen zijn geld niet in eigen land wil houden, dan heeft China te kampen met een crisis van formaat. Het zou beter zijn voor de wereld als het zover niet komt. Maar de risico's lopen op. De goklust van China zou dan wel eens van overheidswege beknot kunnen worden. En de vraag naar goud zal verder toenemen. De echte gokkers kunnen gaan inzetten.

Deze column verscheen eerder in DFT

Arnout van Rijn

Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong

“Mijn formule voor succesvol beleggen in Azië: wees sceptisch, handel weinig, en heb geduld.”

Deel deze pagina:


Auteur

Arnout van Rijn
Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong