By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Onproductieve kakofonie van meningen

27-10-2014 | Column | Kommer van Trigt Het groeiherstel in Europa komt maar niet op gang. Over de remedie verschillen de beleidsmakers van mening en een eensgezinde aanpak, gekoppeld aan daadkracht, blijft daardoor uit. Of brengt ‘onze’ Jeroen Dijsselbloem hier verandering in?

De afgelopen weken waren niet erg productief. Terwijl de macrocijfers aangeven dat de economische ontwikkeling in de eurolanden zwak blijft, worden de beleidsmakers het maar niet eens over de juiste remedie. ECB-president Draghi wil de economische groei een duw in de rug geven door het beleid voorzichtig richting ‘QE’ te sturen. Kwantitatieve verruiming heeft de Amerikaanse economie uit de recessie getrokken en ook in het Verenigd Koninkrijk staat de economie weer goed op de rails. Maar de eurozone is anders, met landen die in grote mate hun eigen begrotingsbeleid bepalen en, belangrijker nog, zelf bepalen welke hervormingen worden doorgevoerd.

Draghi werd dan ook terug gefloten, met name door de Duitsers. De ‘sterke’ landen in de muntunie hebben in het verleden hervormingen doorgevoerd. Daar plukken zij nu de vruchten van. Spanje en Ierland zijn, gedwongen door de precaire situatie waar zij tijdens de eurocrisis in terecht kwamen, daar nu ook mee bezig. Maar Frankrijk en Italië, niet de minste landen binnen de eurozone, blijven achter. Draghi ziet dat ook en spoort ze aan om stappen te zetten. Maar tegelijkertijd geeft hij deze landen lucht met de stimulansen vanuit het monetaire beleid.

ECB als ‘bad bank’
Verdere stappen op dit terrein, na de geplande aankoop van door onderpand gedekte effecten, zien de Duitsers daarom niet zitten. Volgens Hans-Werner Sinn, directeur van het Duitse Ifo-conjunctuurinstituut, verandert de ECB door het opkopen van leningen met een aanzienlijk kredietrisico in een ‘bad bank’. En dat kan ten koste gaan van de belastingbetalers, zo vrezen niet alleen Sinn, maar ook Bundesbank-president Weidmann en minister van financiën Schäuble.

Andere geluiden komen uit de koker van het Internationaal Monetair Fonds. IMF-president Lagarde zit meer op de lijn van een reeks Angelsaksische economen, die adviseren dat de sterke landen de overheidsbestedingen aanzwengelen en bijvoorbeeld meer investeren in infrastructuur. Volgens de voorstanders van dit beleid komt er dan ook meer evenwicht in de handelsonevenwichtigheden binnen de eurozone.

In deze controverse tussen beleidsmakers die meer zien in de denkbeelden van de Oostenrijkse school (de Duitsers) en degenen die een Keynesiaans beleid aanhangen (IMF), neig ikzelf naar het eerste kamp. Juist door eerst door de zure appel heen te bijten krijg je de economie op orde. Maar belangrijker is dat er een einde komt aan de kakofonie van uiteenlopende meningen. Europa is gebaat bij een herstel van vertrouwen. Zo lang consumenten niet het gevoel krijgen dat de beleidsmakers, in Europa én in de diverse hoofdsteden, bezig zijn om de zaak op de rails te zetten, gaan zij niet meer besteden. Ondernemers kijken eveneens de kat uit de boom als zij niet meer vertrouwen krijgen en stellen investeringen in machines en personeel uit.

Hoopgevend initiatief
Is er dan geen hoop voor de muntunie om de economie alsnog aan de praat te krijgen? Ik denk van wel. Positief nieuws, maar ondergesneeuwd tussen de berichten over het geruzie, is dat de Italiaanse regering een hervorming van de arbeidsmarkt door de senaat heeft kunnen loodsen. Het rigide ontslagrecht in de laars van Europa wordt daardoor versoepeld, wat de productiviteit zal helpen. Maar belangrijker nog is dat ‘onze’ minister van financiën Jeroen Dijsselbloem binnenkort met een initiatief komt om de groei aan te zwengelen. In een ‘New Growth Deal’ knoopt hij begrotingsbeleid, hervormingen en investeringsplannen aan elkaar. Laten we hopen dat dit effect gaat sorteren. Het moment is gekomen voor de beleidsmakers in Berlijn, Parijs en Brussel om daadkracht te tonen.

Deze column is eerder verschenen in Het Financieele Dagblad

Kommer van Trigt

Kommer van Trigt

Portfolio manager, hoofd Rates team


Deel deze pagina:

Auteur

Kommer van Trigt
Portfolio manager, hoofd Rates team


Join the conversation

Nieuwsbrief professionals