By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Naar nieuwe vormen van energie

17-11-2014 | Column | Mark Glazener De prijzen van olie en gas dalen. Komt dat door een zwakke wereldeconomie of is er iets anders aan de hand? Stappen we over op nieuwe vormen van energieopwekking en op nieuwe distributiemodellen?

Dagelijks kijk ik naar dalende prijzen van olie, gas en kolen op mijn Bloomberg-scherm. En als belegger vraag ik me af: wat willen deze dalende grondstoffenprijzen mij vertellen? Zwakt de wereldeconomie sneller af dan we denken? In de afgelopen jaren stagneerde de vraag naar olie in ontwikkelde landen. De extra vraag kwam vooral uit opkomende economieën, zoals China, India en het Midden-Oosten. Overschatten wij de groei in deze landen? En waarom doet Saoedi-Arabië niets? Als er te veel aanbod van olie was, draaide Saoedi-Arabië gewoonlijk de kraan een beetje dicht en ging de prijs weer omhoog.

De Rockefellers worden duurzaam
Of is er een heel ander proces op gang gekomen? Hebben we definitief de weg naar nieuwe vormen van energie ingeslagen? Hoe past het bericht van de Amerikaanse familie Rockefeller, steenrijk geworden in de olie-industrie, hierin? Het Rockefeller-geld keert de olie-industrie de rug toe; de familie kiest resoluut voor duurzame energie. Een teken aan de wand?

Onlangs zette Roland Hengerer, een analist in duurzame energie, de feiten voor ons op een rij. Een gemiddelde inwoner van een westers land gebruikt ongeveer 70 MWh per persoon per jaar. Als consumenten uit opkomende landen evenveel energie gaan verbruiken als de gemiddelde westerse consument, dan is het snel gedaan met onze bestaande voorraden fossiele brandstof. Zeven miljard mensen die 70 MWh per jaar verbruiken, maken onze fossiele brandstofvoorraden in twintig jaar op. Ook duurzame energiebronnen zoals wind en biobrandstoffen gaan nauwelijks helpen. Alleen zonnestralen kunnen ons nog redden. Wat dat betreft is er goed nieuws: de kosten van zonnepanelen zijn de afgelopen jaren sterk gedaald en kunnen nu beter concurreren met traditionele vormen van energieopwekking. En dat hebben we mede te danken aan de Duitsers die de afgelopen jaren voor miljarden in zonne-energie hebben geïnvesteerd. De panelen worden inmiddels goedkoop gemaakt in China.

Ook op het gebied van distributie en opslag van energie (lees: elektriciteit) is er een revolutie gaande. Elektriciteit wordt efficiënter beheerd door toepassing van slimme meters. Een slimme meter kan het verbruik doorgeven aan de beheerder van het elektriciteitsnet, die het aanbod daarop kan aanpassen. Slimme meters kunnen op afstand bediend worden door de bewoner. Bedrijven als Nuon en Essent maken hier reclame voor: ‘Maak het vast lekker warm voor u thuis komt’.

Het huis als elektriciteitscentrale
Het grote probleem van elektriciteit is dat het moeilijk te bewaren is. Op het gebied van opslag maakt de batterijtechnologie grote sprongen voorwaarts. Dit zet op den duur het bedrijfsmodel van een nutsbedrijf op zijn kop. Elk huis kan een elektriciteitscentrale worden. Met zonne-energie en de opslag ervan kan huis-aan-huis in de vraag naar energie worden voorzien, ook voor de elektrische auto. Nutsbedrijven worden een soort energiebanken. Fabrieken kunnen hun stroom betrekken van zonne-energieparken. De woestijn wordt niet langer gebruikt om olie te winnen, maar om zonne-energie op te wekken.

Voor dit moment denk ik dat de daling van de olie-, gas- en kolenprijs vooral te maken heeft met een tijdelijk overaanbod. Het beschreven model blijft nog toekomstmuziek, maar energiebedrijven en beleggers zullen zich steeds vaker gaan afvragen: hoe lang nog? Het winnende energiebedrijf zal zich moeten aanpassen aan de veranderende omstandigheden.

Deze column is eerder verschenen op de website van Fondsnieuws

Mark Glazener

Fondsmanager Robeco
“Bestudeer het aandeel waarin je wil beleggen grondig, stel je daarbij kritisch op en als je besluit te kopen, wees bereid geduldig te wachten op een goede uitkomst.”
Deel deze pagina:


Mark Glazener
Fondsmanager Robeco


Join the conversation

Nieuwsbrief professionals