By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Ssst… de macro-econoom komt aan het woord

08-10-2013 | Column | Kommer van Trigt

Naar macro-economen wordt weer aandachtig geluisterd, nadat ze lange tijd praktisch buitenspel hebben gestaan.

Hun analyses van de indicatoren van de Amerikaanse economie waren voor beleggers welhaast nutteloos geworden. Want bewegingen op de financiële markten draaiden het afgelopen jaar niet meer om de klassieke pijlers onder de economie zoals consumptiegroei, werkgelegenheid, export en investeringen, maar om de – noem het maar – technische omstandigheden; te weten het imposante opkoopprogramma van de Amerikaanse centrale bank.
De maandelijkse aankopen van USD 85 mrd aan staatsobligaties en hypotheekleningen bepaalden het marktsentiment. Zoals een dirigent de toon zet voor het orkest, zo gaf de centrale bank het ritme en de tempi aan voor de financiële markten. Maar zoals bekend heeft dirigent Ben Bernanke aangekondigd dat hij binnenkort wat minder bepalend gaat zijn voor het orkest.

Statistieken zijn weer het bestuderen waard
En daarom moeten ook de orkestleden zelf weer goed in de muziekstukken duiken. Waar duiden de stukken op, gaat het allegro of fortissimo? Hoe staat de Amerikaanse economie ervoor? Wat zeggen de indicatoren precies over de Amerikaanse economie? Als de laatste vergadering van de Amerikaanse centrale bank iets duidelijk maakt, dan is het wel dat de Fed zelf ook meer dan ooit wordt geleid door het cijfermateriaal over de gezondheid van de Amerikaanse economie. Die cijfers zijn van doorslaggevend belang voor de vraag of de centrale bank langzaamaan wat minder gaat stimuleren.

Te veel aandacht gaat uit naar de consument
Dus ook in een beleggingsteam doet het verhaal van de macro-econoom er weer toe. Opvallend is wel dat de macro-analyse zich nu in veel gevallen toespitst op het verkeerde onderdeel van de economie. De nadruk ligt op Joe Sixpack, ofwel de consumentenkant van de Amerikaanse economie. Zo woeden er stevige debatten over de werkloosheidscijfers. Zijn deze werkloosheidsstatistieken wel een goede weerspiegeling van het arbeidsaanbod, is de vraag. Zijn Amerikanen niet dermate somber over hun baankansen dat ze het bijltje erbij neergooien; de zogenoemde discouraged workers. Het is een belangrijke en interessante discussie, hoor. Maar het raakt niet de kern.

Bedrijfsleven heeft de sleutel voor herstel
Waar het nu om gaat in de Amerikaanse economie, is de bedrijvenkant. Want de gemiddelde Amerikaanse consument heeft na het uitbreken van de kredietcrisis vrij snel weer zijn oude uitgavenpatroon opgepikt. De dramatische toename van de spaarquote die werd voorspeld, is uitgebleven. En daarmee zijn de Verenigde Staten nu op het punt aangekomen dat een hoger groeitempo van de economie moet komen van de ondernemingen. Zonder de ondernemers zal de economische groei niet boven de toch wat flauwe 2% uitkomen. Gaat het bedrijfsleven geld uittrekken voor investeringen in machines en andere kapitaalgoederen en voor een uitbreiding van het personeelsbestand? Hoe staat het ervoor?

Uitgangspositie bedrijfsleven is goed
Als je kijkt naar het huidige peil van de bedrijfsinvesteringen als percentage van het nationale inkomen, dan is dit aan het opkrabbelen, maar nog altijd historisch laag. Tegelijkertijd
is de winstgevendheid van het Amerikaanse bedrijfsleven wel ronduit hoog. De winsten zijn gemiddeld zo´n 12% van datzelfde nationale inkomen. Let wel: zo’n sterke winstgevendheid is de afgelopen veertig jaar niet voorgekomen.  De Amerikaanse bedrijven zitten weer goed bij kas.
Met zo’n riante uitgangspositie is het zaak te letten op vooruitkijkende indicatoren, waaronder de maandelijkse enquête onder inkoopmanagers van grote bedrijven. Zij meldden onlangs al een toename in de orderportefeuille. In combinatie met het feit dat de voorraadplanken behoorlijk leeg zijn, is dat gunstig. 
 
Maar wanneer durven de ondernemers risico te nemen?
Daarmee kan ieder nieuw brokje informatie over “corporate US” inzicht geven in de entrepreneurial ‘animal spirits’ die zo cruciaal zijn voor een stevigere economische groei. En juist daarom dienen beleggers weer op het puntje van hun stoel te zitten als de macro-economie wordt besproken.

Deel deze pagina:

Author

Kommer van Trigt
Portfolio manager, head of Rates team


Meer columns lezen