By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

‘Money talks’

28-05-2013 | Column | Ronald Doeswijk Wat is de overeenkomst tussen wereldwijde winsten die niet of nauwelijks meer groeien, een recessie in de Eurozone en het ‘Sell in May’-effect? Ze hebben geen grip op de beurs. Waar moet dat naartoe?
 
Beleggers zijn kuddedieren en denken in thema’s. Dit is volgens mij een waarheid als een koe. Dat is overigens ook een kuddedier, al vraag ik me af of zij in thema’s denkt, als zij überhaupt al denkt. Het benoemen van het huidige thema en zoeken naar gebeurtenissen of ontwikkelingen die beleggers op een ander thema kunnen doen springen, is belangrijk.
 
Al geruime tijd zijn centrale banken die met hun oneindig diepe zakken rentes naar kunstmatig lage niveaus drukken, het hoofdthema. Duidelijke aanwijzingen daarvoor zijn dat de rally op de financiële markten niet op winstgroei drijft en onroerendgoedaandelen doorgaans goed weten bij te benen. ‘Money talks’, economische fundamentele factoren even niet.
 
Een voortsudderende economie is een prima omgeving voor beleggers, want bedrijven doen het dan rustig aan met investeringen. Dat resulteert in een goede kostenbeheersing. Tegelijkertijd drijven de lage rentes beleggers, die pogen hun vermogen niet te laten aantasten door de inflatie, richting risicovollere beleggingscategorieën.
 
Overwaardering speelt geen rol
Maar waar moet dat naartoe? Om te beginnen vind ik dat aandelen niet zodanig overgewaardeerd zijn dat dit een belemmering vormt voor verdere koersstijgingen. Voor de wereldindex schat ik dat de koerswinstverhouding 20% te hoog is voor wat je redelijkerwijs – uitgaande van langetermijnstatistieken - als normaal zou kunnen beschouwen. Mijn vuistregel is dat waarderingen tot plus of min 30% weinig invloed hebben op een beleggingshorizon tot een jaar. Want dan spelen trends een belangrijkere rol. Zo zie je bijvoorbeeld dat dit jaar, net als in 2012, het ruime monetaire beleid de markten domineert, magere winstgroei en economische cijfers ten spijt.
 
Elke week, zo niet elke dag, stellen mijn collega’s en ik onszelf de vraag wat roet in het eten zou kunnen gooien. Goede economische cijfers is een antwoord. Dat luidt het einde in van de kunstmatig lage rentes. Beleidsmakers die grote twijfels over het voortbestaan van de euro niet weten weg te houden, is een ander antwoord. Vooralsnog luidt de conclusie echter keer op keer dat we verwachten dat ‘Money talks’ het hoofdthema blijft. Vandaar dat we positief blijven over aandelen, high yield en emerging market debt-obligaties, en negatief op staatsobligaties, kas en grondstoffen.
 
Wel realiseren we ons dat het ‘Sell in May’-effect niet specifiek op de maand mei wijst, maar betekent dat statistisch gezien de kans op aantrekkelijke rendementen in de periode mei-oktober kleiner is dan in de andere zesmaandsperiode. We treffen dan ook nog geen voorbereidingen op een campingrally.
Deel deze pagina: