By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Japan: is geluk te koop?

21-03-2013 | Column | Arnout van Rijn Mensen die me wat langer kennen, weten dat ik al enkele jaren vast ben op de Japanse beurs. Negen maanden geleden schreef ik nog enigszins gefrustreerd dat Japan zijn bijnaam het Land van de Rijzende Zon wel mag veranderen in het Ongelukkige Land. Japan is in de voorbije jaren getroffen door zoveel tegenspoed dat de slechte rendementen op de beurs echt niet alleen toegeschreven mogen worden aan zwak ondernemingsbeleid, zoals veel mensen zijn gaan geloven.

Recentelijk is Japan weer financieel voorpaginanieuws geworden en is de grafiek van de beroemde Nikkei-index een strakke opwaartse lijn geworden. Het stemt mij en de Japanse beleggers een stuk vrolijker. Laat ik echter vooral niet proberen hier mijn gelijk te gaan halen want daar is nog geen sprake van. De Japanse beurs is weliswaar in lokale termen meer dan 40% gestegen sinds november, maar door de 20% waardedaling van de Japanse yen, wordt de winst voor een buitenlandse belegger gereduceerd tot 20%. En twintig procent is niet eens zoveel beter dan de 15% stijging van de Amerikaanse S&P 500 of de 10% winst in de “good old” AEX index over diezelfde periode.

Het is nog te vroeg voor hoogtevrees op de Japanse beurs. Wie nu overweegt in Japanse aandelen te beleggen moet zich vooral afvragen wat te doen met de yen-positie die daarmee gekocht wordt, open laten of afdekken? De meeste buitenlanders die tot dusverre gekocht hebben, deden dat met afdekking van de yen. Er zijn volgens recente beursgegevens vele miljarden aan uitstaande speculatieve posities die zouden profiteren van een verdere verzwakking van de yen, maar is dat nog wel reëel om te verwachten? Zo een grote beweging in een belangrijke valuta als de yen leidt steevast tot discussies in de hoogste politieke kringen, zeker nu zovelen berichten over het thema valutaoorlog, waarin een land na de financiële crisis zijn valuta tracht te verzwakken om daarmee een concurrentievoordeel te behalen en een stapje sneller weer uit het economische dal te kruipen. Japan deed daar tot voor kort niet aan mee, maar onder de nieuwe Premier Abe en de beoogde nieuwe centrale bank president Kuroda (ex-ADB) lijken alle Japanse troepen volledig gemobiliseerd en tot de tanden bewapend. Tot mijn verbazing liet het IMF zich eind februari opvallend mild uit over de scherpe verzwakking van de yen, daarmee nog een extra zetje gevend aan de speculanten die massaal “short” zijn gegaan in de voorbije maanden. Het is niettemin mijn verwachting dat we nu in de overdrijvingsfase zitten. Abe, Kuroda en andere Japanse beleidsmakers vallen over elkaar heen met stoere taal maar ik geloof niet dat het roer zo radicaal om zal gaan als men zou willen. Er is altijd nog een harde kern van beleidsmakers die niet geloven in het ongelimiteerd opkopen van activa om Japan van deflatie naar inflatie te zien gaan. Daarnaast wijzen alle data er op dat een Japanse yen boven de 90-95 fundamenteel ondergewaardeerd zou zijn en dat is uiteindelijk toch niet te verkroppen voor de Amerikanen en vermoedelijk ook de Chinezen (die toch al niet zulke warme gevoelens voor de Japanners koesteren). Internationale politici zullen zich binnenkort weer met de zaak gaan bemoeien. Geluk en inflatie zijn niet te koop middels monetaire experimenten.

Het feit dat de Japanse beurs zo slaafs de beweging in de valuta volgt, ergert mij eigenlijk nogal. Als oprechte “bull” op de Japanse beurs geloof ik erin dat Japanse aandelen daadwerkelijk ondergewaardeerd zijn onafhankelijk van de hoogte van de wisselkoers. In deze rally echter, wordt beleggen in Japan weer gereduceerd tot een eendimensionaal spelletje van ‘flauwe valuta, vaste beurs of vaste valuta, flauwe beurs’. Dat is schadelijk voor het lange termijn potentieel dat deze beurs biedt aan waarde-beleggers. Zodra de valuta ergens rond de 95 tegen de dollar stabiliseert zullen we het snelle geld de Japanse beurs weer zien verlaten. Nou ja - dat moet dan maar, dan zijn we daarna tenminste weer onder elkaar met beleggers die geloven dat Japanse aandelen (die gemiddeld maar een klein beetje boven hun boekwaarde handelen), echt te goedkoop zijn om te negeren.

Voorlopig lijkt het er echter op dat voor Japan geluk te koop is. Het is mooi om te zien dat de gekrenkte trots van het Japanse bedrijfsleven met de recente rally weer opleeft. Met de terugkeer van vertrouwen en geloof in eigen kunnen is al een hoop gewonnen voor Japan. Dankzij de extreem snelle daling van de yen, krijgen euro-beleggers die de boot gemist hebben, de kans alsnog mee te doen zonder al te veel te hoeven betalen.

Deze column verscheen eerder in DFT
Deel deze pagina:


Auteur

Arnout van Rijn
Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong


Meer columns lezen