By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Fondsenindustrie heeft ‘female touch’ nodig

27-02-2015 | Visie | Peter van Kleef Elke vrijdag bespreekt hoofdredacteur Peter van Kleef opvallende zaken met Robeco-experts. Dit keer: de met uitsterven bedreigde vrouwelijke fondsbeheerder.

In het kort:
  • Vrouwelijke fondsbeheerder met uitsterven bedreigd
  • Diversiteit leidt tot betere beslissingen
  • Drie criteria waaraan een goede belegger moet voldoen
  • Kwantitatieve verruiming door ECB is zeer positief voor Europese obligatiemarkten

Met uitsterven bedreigd. Zo betitelde Financial Times deze week de vrouwelijke fondsbeheerder. Zij waren al in de minderheid, maar sinds de financiële crisis is het percentage vrouwelijke fondsbeheerders in de VS teruggelopen van 10% tot 7%.

En dat is een probleem, en wel een probleem dat moet worden opgelost door de achtergebleven meute blanke mannen – die voor een groot deel zelf verantwoordelijk zouden zijn voor het probleem; want: ‘white men hire white men’.

De andere veel genoemde reden van het dalende percentage vrouwen is de geschonden reputatie van de fondsenindustrie. Vrouwen zouden een baan met meer zichtbare waarde voor de maatschappij prefereren. De exodus van vrouwen uit de fondsindustrie laat de achterblijvende mannen – en uiteindelijk ook de eindbeleggers – achter met een tweedimensionaal probleem. Ten eerste zouden gemengde teams betere beslissingen nemen en ten tweede wijzen tal van onderzoeken uit dat vrouwen betere beleggers zijn.

“In diversiteit moet je geloven, de toegevoegde waarde daarvan is niet altijd in een hard cijfer te vangen”, stelt Arlette van Ditshuizen, portfolio manager binnen het Quant-team, “en wij werken in een sector waarin het uiteindelijk om performance en harde cijfers gaat.” Daarnaast denkt zij dat mannen eerder worden aangenomen omdat ze zich beter als de ideale kandidaat weten te presenteren tijdens een sollicitatieprocedure.

Knopen doorhakken
“Mannen hakken sneller knopen door. Ze kunnen en willen sneller beslissingen nemen. Het nadeel is dat ze vooral onthouden wat ze goed gedaan hebben.” Dat kan leiden tot overmoed en het nemen van meer risico in beleggingsportefeuilles. Volgens Van Ditshuizen zijn mannen ook impulsiever en minder gedisciplineerd.

Daarnaast hebben mannen van nature meer met cijfers (“vraag een man hoe zijn jaar was en hij begint over cijfers, zijn winst of bonus, terwijl een vrouw het heeft over de gezondheid van haar ouders, de schoolprestaties van kinderen en, oh ja, op het werk ging het ook goed”) en zijn ze gevoeliger voor de aantrekkingskracht van de relatief hoge beloning in de sector.

Henk Grootveld, portfolio manager van Rolinco, denkt dat de vrouwelijke fondsbeheerder helemaal niet met uitsterven bedreigd is. Paniek om niets, dus. “Het is een cyclisch fenomeen.” De sector heeft tegenwind uit alle hoeken en gaten en als minderheid moet je dan sterk in de schoenen staan, maar “over twintig jaar is 40 tot 50% vrouw. Daar is geen ontkomen aan.” Het is een logisch gevolg van het feit dat meer vrouwen hoogopgeleid zijn, stelt Grootveld. “Twintig jaar geleden had je bijna geen vrouwelijke huisartsen, nu is driekwart van de nieuwe artsen vrouw.”

Cultuuromslag
Die ontwikkelingen gaan we ook zien in de wereld van het vermogensbeheer. Volgens Grootveld zou dat een prima ontwikkeling zijn. “In essentie heeft de sector vrouwen hard nodig. We hebben nu echt een haantjescultuur, waar de opperhaan liefst andere, iets zwakkere haantjes aanneemt waarvan hij zeker weet dat hij ze de baas kan. ” Daarnaast wordt de financiële sector minder aantrekkelijk voor de echte alfa-mannetjes, denkt Grootveld, nu de exorbitante bonussen aan banden worden gelegd door de politiek.

Gaat dat op den duur ook leiden tot een andere cultuur in de industrie? “Laten we het hopen”, stelt Grootveld. Mogelijk ook tot betere rendementen zelfs, want vrouwen handelen minder en zijn voorzichtiger. Overigens bepleit Grootveld een diversiteit die verder gaat dan alleen de man-vrouw discussie. Hij zou ook graag fondsbeheerders zien met een andere achtergrond dan alleen maar economen en econometristen, die de vloer nu nog massaal bevolken. “Mensen met een andere achtergrond, opleiding of denkwijze voegen iets toe.”
|
Volgens Grootveld moet een belegger aan drie criteria voldoen. “Hij moet nieuwsgierig zijn tot op het bot, de krant van A tot Z en van Z tot A spellen. Daarnaast moet hij een grote drang hebben om te winnen – hier vallen veel vrouwen af – en tot slot moet hij in staat zijn niet te verdwalen in een overdosis aan informatie. Voor het voldoen aan die criteria is borsthaar geen vereiste.”
Deel deze pagina:


Join the conversation

Nieuwsbrief professionals