By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Rare jongens, die Koreanen

25-07-2014 | Visie | Arnout van Rijn Korea is een land van harde werkers en knalharde drinkers. Volgens de OESO wordt er 50% langer gewerkt en volgens de WHO, de Wereldgezondheidsorganisatie, wordt er 25% meer alcohol geconsumeerd per volwassene dan in Nederland. Het één kan overigens niet zonder het ander: aan het einde van een lange kantoordag, gaat de Koreaan met klanten en collega’s al bij het eten zich te buiten aan de traditionele soju (rijstwijn) en daarna in de nachtclub aan de whisky of cognac.

Korea-korting
Korea lijdt onder het Calimero-complex omdat het land, zowel economisch als politiek, altijd kampt met de grote buren Japan en China. En de enge buurman Noord-Korea zorgt voortdurend voor spanning. Wanneer zal het daar uit de hand lopen en wat betekent dat voor het leven in Zuid-Korea? Veel werken en drinken, lijkt een geëigende manier om met deze onzekerheid om te gaan.

Op lange termijn heeft de Koreaanse beurs, afgemeten aan de lokale Kospi-index, een vrij normaal jaarlijks rendement laten zien van een kleine 9% in won en tussen de 7% en 8% in harde valuta. Korea onderscheidt zich echter door de zogenaamde ’Korea-korting’. De waarderingen op de beurs zijn steevast laag. In vergelijking met regionale beurzen beloopt die korting zo’n 20%-30% en tegenover het wereldgemiddelde is het circa 30%. Hoe komt dat?

Koreaanse beleggers zijn behoorlijk manisch. Ze lopen in kuddes achter elkaar aan om wat ze mooi vinden aan de beurs. Aandelen die in de mode zijn, kunnen heel snel in prijs stijgen, om vervolgens weer even scherp terug te vallen als men weer iets anders gevonden heeft. Koreaanse beleggers doen ook vaak het omgekeerde van wat de buitenlanders doen: binnenlandse beleggers staan al enkele jaren aan de verkoopkant, terwijl buitenlanders juist posities aan het uitbreiden zijn. Buitenlanders, ook ik, zien vooral veel waarde in Koreaanse aandelen en willen daarom kopen. Lokale beleggers zien onvoldoende groei en verkopen daarom juist aandelen. Koreanen zijn namelijk ziekelijk groeigericht in een economie waar die groei, gezien demografie en economische ontwikkeling, helemaal niet meer zo gemakkelijk is te realiseren.

Groeifocus
Toen ik laatst bij enkele Koreanen de gedachte lanceerde dat ze hun bedrijven ook wel eens zonder zoveel groeifocus zouden kunnen leiden en meer aandacht aan de aandeelhouders zouden kunnen schenken, vielen de schellen van hun ogen. Niet groeien, dat kan toch niet? Van jongs af aan was er bij ze ingeramd dat alleen groei tot gelukzaligheid kan leiden. Vandaar ook die miserabel lange dagen op kantoor. Met veel drank voel je je dan aan het einde van de dag nog een beetje gelukkig. Voor ons is dat geen leven, maar in Korea is dat de harde realiteit!

Bij bedrijven leidt het groeivirus tot een ziekelijke neiging om winsten te herinvesteren of op te potten. De balansen van de grote bedrijfsconglomeraten (chaebol) mogen nog zo liquide zijn, een goed dividend zit er niet in. Het grootste Koreaanse bedrijf, Samsung Electronics, is een goed voorbeeld. De kas maakt nu bijna 30% van de marktkapitalisatie uit, maar het dividendrendement is nauwelijks 1%. Korea bungelt stijf onderaan de ranglijst van internationale pay-out-ratios (dividendbetaling als percentage van de winst). In Korea wordt 14% uitbetaald, waar het wereldgemiddelde 44% is. Zelfs in Japan, waar men van oudsher ook niet erg happig is op het betalen van dividenden, staat deze ratio nu op 30%.

Vinger in de pap
Ten slotte is Korea één van de weinige Aziatische markten waar pensioenfondsen een belangrijke vinger in de pap hebben. De National Pension Service (NPS) is door sterke groei in het afgelopen decennium nu het vierde grootste pensioenfonds ter wereld, met een beheerd vermogen van circa 400 miljard dollar. Twintig procent van het geld wordt in de lokale aandelenmarkt belegd en daardoor heeft het fonds in de meeste Koreaanse bedrijven een belang van 5%-10%. En daar wordt het interessant. De NPS heeft onlangs aangekondigd dat het in gesprekken met de bedrijven waarin het belegt zich sterk zal maken voor hogere dividenden. De regering van president Park is de eerste die relatief onafhankelijk van de chaebols opereert. Zij heeft het mandaat gegeven aan de NPS om de belangen van de pensioengerechtigden te verdedigen. Dat is een enorme steun voor de buitenlandse beleggers, die bijna 35% van de markt bezitten en ook al jaren gefrustreerd kijken naar de minimale dividendstroom die hun Koreaanse portefeuille oplevert.

Om met Obelix te spreken…
Hier ligt naar mijn mening de sleutel tot de Korea-korting. Met een sterke binnenlandse partij aan mijn zijde, geloof ik dat de chaebols in Korea langzamerhand opschuiven en doorkomen met hogere dividenden. De Samsung Group staat het meest onder druk als de grootste en bekendste chaebol die al eens heeft laten doorschemeren dat er meer aandacht aan de zogenaamde corporate governance van de groep zal worden geschonken. Gaat dat leiden tot het einde van de Korea-korting? Niets is zeker, maar het gaat de goede kant op. Laten we ons eerst eens richten op een Japanse pay-out ratio. Het dividendrendement kan dan zomaar stijgen van 1,2% vandaag naar 2,5%. Om met Obelix te spreken: “Het zijn rare jongens die Koreanen”. Maar ik denk dat ze zich een stukje normaler gaan gedragen en dat is uiteindelijk goed voor de waarderingen op de Koreaanse beurs.

Deze column verscheen eerder in DFT

Arnout van Rijn

Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong

“Mijn formule voor succesvol beleggen in Azië: wees sceptisch, handel weinig, en heb geduld.”

Deel deze pagina:


Auteur

Arnout van Rijn
Hoofd Asia Pacific-team in Hongkong


Join the conversation

Nieuwsbrief professionals