By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Zuid-Korea heeft het beste van twee werelden

07-03-2013 | Visie | Michiel Peekelharing Het succes van bedrijven als Samsung en Hyundai staat model voor de opmars van Zuid-Korea. Het land combineert Chinese werklust met Japans vernuft en voegt daar internationale merkkracht aan toe.

China heeft een enorme groei doorgemaakt dankzij lage productiekosten en Japan heeft zichzelf in de jaren tachtig van de vorige eeuw op de kaart gezet met sterke merken als Sony en Nissan, die hun kracht ontleenden aan vooruitstrevende technologie. Dankzij een combinatie van deze succesformules maken ondernemingen uit Zuid-Korea nu een snelle groei door.

Werklust
“De werklust in Zuid-Korea is een van de eerste dingen die in het oog springt”, vertelt Koos Burema, die in zijn rol als Azië-analist van het Emerging Markets-team van Robeco het land regelmatig bezoekt: “Een zesdaagse werkweek is geen uitzondering en bij autofabrikant Hyundai komen de managers elke ochtend al vóór acht uur bij elkaar voor overleg.” Zuid-Koreaanse bedrijven onderscheiden zich ook door technologisch vernuft. Samsung investeert bijvoorbeeld 16 miljard euro per jaar in zaken als nieuwe fabrieken en machines. Dat is bijna evenveel als de beurswaarde van een bedrijf als Philips.

Marktgevoel
Een verschil met Japan is dat Zuid-Koreaanse ondernemingen een betere balans vinden tussen technologische ontwikkeling en marktgevoel. “Samsung is bijvoorbeeld bezig met het ontwikkelen van een flexibel scherm”, vertelt Burema: “In de toekomst wordt het daarmee mogelijk om een mobiele telefoon op te rollen of op te vouwen. Zolang niet duidelijk is hoe deze investeringen terugverdiend kunnen worden, blijven deze onder druk van de smartphonedivisie op een relatief laag pitje staan. Op deze manier houden verschillende divisies binnen een concern elkaar scherp.” In Japan lag de nadruk sterk op het ontwikkelen van technologische snufjes, zonder dat daarbij goed in beeld gebracht werd of de uiteindelijke verkopen die investeringen wel rechtvaardigden.

Merkkracht
Ten slotte weten Koreanen ook hoe ze een merk internationaal sterk moeten neerzetten. “Ze doen iets wezenlijk beter dan andere landen”, zegt Burema: “Het Taiwanese HTC heeft bijvoorbeeld geprobeerd door te breken op de smartphonemarkt, maar het bedrijf had simpelweg niet genoeg marketing- en distributiekracht in huis om echt uit te groeien tot een dominante partij. Dat zie je ook bij Acer en Asus uit datzelfde land. Ze maken mooie producten, maar hebben niet dezelfde uitstraling als Samsung.” Ook op het vlak van cosmetica loopt Zuid-Korea voorop. “Ze maken echt dingen waarmee je gezien wilt worden.” Overigens zijn het niet alleen bedrijven die zich goed weten te vermarkten buiten Zuid-Korea. Wie kent er niet het nummer Gangnam Style van zanger Psy uit Seoul?
 
Koreaanse korting 
Nergens ter wereld hebben huishoudens zo’n snelle internetverbinding als in Zuid-Korea. En de huizenprijzen in hoofdstad Seoul liggen een stuk hoger dan in Amsterdam. Maar hoewel het land in veel opzichten supermodern aanvoelt en veel bedrijven echte wereldspelers zijn, ligt de waardering lager dan in andere opkomende markten. De koers-winstverhouding op basis van winsten van het huidige jaar komt gemiddeld op 8,8, tegenover 10,8 voor alle opkomende markten. “De lage waardering heeft in de eerste plaats te maken met de zwakke positie van aandeelhouders”, vertelt Burema: “Het bedrijfsleven en de politiek zijn sterk met elkaar vervlochten, zodat ondernemingen zich vaak laten leiden door andere belangen dan die van de aandeelhouders.”

Dividendverschil
De zwakke positie van aandeelhouders komt onder meer tot uitdrukking in het lage niveau van dividenduitkeringen. Het dividendrendement ligt op de Koreaanse beurs op 1,1 procent, terwijl dat in andere opkomende landen gemiddeld 2,7 procent is. Burema verwacht dat het grote verschil de komende jaren kleiner gaat worden: “National Pension Service is het grootste pensioenfonds in Zuid-Korea, met een beheerd vermogen van ruim 280 miljard euro. Je ziet nu dat die partij steeds meer druk zet op ondernemingen om de dividenduitkering op te voeren. Ook andere aandeelhouders laten steeds vaker weten dat ze meer willen delen in het succes van de bedrijven waarin ze beleggen.”

Spanning
Een tweede reden voor de lage waardering van de Zuid-Koreaanse beurs is de gespannen situatie met Noord-Korea. Tussen 1950 en 1953 werd een oorlog uitgevochten, die is uitgemond in een wapenstilstand in plaats van een duurzame vrede. De onderlinge politieke spanning loopt door grensconflicten en wapenproeven in Noord-Korea af en toe behoorlijk op en dat laat zich voelen op de beurs van Seoul. In mei 2010 daalde bijvoorbeeld de KOSPI-index met bijna 10 procent toen bekend werd dat een Zuid-Koreaans marineschip tot zinken was gebracht door een Noord-Koreaanse torpedo.
Deel deze pagina: