By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

Robeco uses cookies to analyze your visit to this site, to share information via social media and to personalize the site and advertisements in line with your own preferences. By clicking on agree or by continuing on this site, you agree to the above. More information and adjusting cookie settings.

AGREE

By continuing on this site you have agreed to cookies being placed and accessed by this website. More information and adjusting cookie settings.

De mogelijke gevolgen van het ontslag van Jürgen Stark

09-09-2011 | Visie | Léon Cornelissen

Het ontslag van de Chief Economist van de ECB is een bedreiging voor het beleid in reactie op de schuldencrisis in de eurozone, zegt Chief Economist Léon Cornelissen.

Op vrijdag 9 september nam Jürgen Stark ontslag uit het zeskoppige directiecomité van de ECB. Zelfs nu de ernst van de situatie toeneemt, is er sprake van een groeiende verdeeldheid onder de beleidsmakers in hun zoektocht naar een oplossing voor de staatsschuldencrisis in de eurozone. Het ontslag van Stark illustreert dit.

“Vandaag heeft Jürgen Stark, lid van de directie en de Raad van Bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB), aan voorzitter Jean-Claude Trichet laten weten dat hij om persoonlijke redenen ontslag zal nemen,” liet de ECB in een verklaring weten.

De bank voegde daaraan toe dat Stark op zijn huidige post blijft totdat er een opvolger is benoemd, dat zou voor het einde van dit jaar moeten gebeuren.

Verzet tegen het kopen van obligaties reden voor ontslag
Hoewel de centrale bank aangaf dat Stark ontslag nam om 'persoonlijke redenen', was het algemeen bekend dat Stark zeer kritisch was over het beleid van de ECB om obligaties uit de perifere landen op te kopen en tegenstemde toen de centrale bank weer wilde beginnen met het opkopen van obligaties.

Volgens Cornelissen heeft het ontslag drie belangrijke gevolgen. Ten eerste groeit hierdoor de twijfel of de ECB in staat zal zijn om, weliswaar tegen zijn zin, te blijven optreden als laatste redder van de obligatiemarkt van de eurozone.

De ECB ligt al onder vuur van de Duitse president Christian Wulff. Volgens hem overschrijdt de centrale bank zijn mandaat door staatsobligaties te kopen. Hij ging zelfs zover dat hij deze activiteiten beschreef als ‘juridisch twijfelachtig’.

Nu bestaat het risico dat de ECB het aankopen van obligaties zal beperken of staken. “Als de ECB zijn macht niet gebruikt, kunnen we een verdere stijging verwachten van de risicopremies van de perifere landen, waaronder Italië,” waarschuwt Cornelissen.

Goedkeuring EFSF is in gevaar
De tweede kwestie is de timing van het ontslag vlak voordat het Duitse parlement zou stemmen over goedkeuring van het European Financial Stability Facility-plan (EFSF). “Dit zou de ratificatie van het aangepaste EFSF in gevaar kunnen brengen of kunnen vertragen,” zegt Cornelissen.

“Naar onze mening is het EFSF zoals het nu wordt voorgesteld in ieder geval te klein,” voegt Cornelissen daaraan toe. “Maar elke verstoring van het ratificatieproces, en/of onenigheid tussen de ECB en Duitse beleidsmakers zou de situatie in de eurozone nog verder destabiliseren.”

Ten derde zorgt het ontslag van Stark voor druk op Jens Weidmann, voorzitter van de Bundesbank en een andere criticus van het opkopen van obligaties door de ECB.

Gevolgen voor de beleggingsportefeuille
Nu de Europese schuldencrisis verder lijkt te verergeren, blijft volgens Cornelissen een defensieve portefeuillepositie gerechtvaardigd. “Op de korte termijn hoeven we geen herstel van de aandelenkoersen te verwachten," zegt hij.
Voor wat betreft regio’s, is Europa duidelijk uit de gratie voor een wereldwijde aandelenportefeuille. Voor vastrentende beleggingen merkt Cornelissen op dat obligaties van de kernlanden van de eurozone overgewaardeerd zijn maar dat een uitverkoop niet voor de hand ligt. “Waarschijnlijk raken ze nog verder overgewaardeerd," zegt hij tot slot.

Deel deze pagina: